سایلاگ

وبلاگ علی کریمی، داشتم فکر می‌کردم که ...

 
زندگی طبیعی
یکشنبه ۱٩ دی ۱۳٩٥
 

یک نکته که از درس "نسیم طالب و بحث پیری و استخوان های پوک" به یاد دارم این بود که استخوان انسان‌های شهری به طور میانگین ضعیف‌تر و شکننده‌تر از هم‌نوعان روستایی است. چرا؟ چون ساکنان شهر در حد اهالی روستا از جسم و بالطبع استخوان‌های خود استفاده نمی‌کنند و به بنابر قانون ولف در این مواقع تراکم استخوان‌ها کاهش می‌یاید و اگر روزی خدای نکرده حادثه کوچکی برای فرد اتفاق بیافتد احتمال آسیب دیدن استخوان وجود دارد.

با خودم فکر می‌کردم تعریف زندگی طبیعی چیست؟ اینکه می‌گوییم: زندگی‌ها ماشینی شده و یا: مردم فلان شهر یا روستا را ببین چقدر زندگی طبیعی دارن یا فلانی را ببین هرچه می‌خورد و استفاده می‌کند طبیعی است یا آقا یا خانم فلانی چون طبیعی زندگی داشتن چقدر جوون موندن.

شاید بعضی‌ها این برداشت را داشته باشند که زندگی طبیعی یعنی زندگی در رفاه. اینکه مواظب باشی احیاناً فشاری بر جسمت وارد نشود. اینکه دست به سیاه و سفید نزنی. احیاناً نور آفتاب بیش از اندازه به پوستت نخورد. هیچ وقت یک محیط بسیار گرم یا بسیار سرد را تجربه نکنی. در کل طوری از بدنت محافظت کنی که فشاری از محیط به آن وارد نشود. در این چارچوب ممکن است پیشنهاد یک ورزش سنگین هم مخالف ایده‌ای زندگی طبیعی باشد.

ولی با شواهدی علمی که وجود دارد شاید زندگی طبیعی اتفاقاً نه زندگی در رفاه و آسایش بلکه بیشتر زندگی در تنش و فشار و حرکت و جنب و جوش باشد. مثل یک فرد روستایی (البته در سال‌های دور) که صبح بلند می‌شد دلق چاه را بالا می‌کشید. با آب سرد دست و صورتش را می‌شست. با پاهایش به دنبال هیزم می‌رفت، با دستانش آتش درست می‌کرد. بعد دوان دوان به سمت چشمه می‌رفت. برروی زانو می‌نشست، ظرف آب را پر می‌کرد و بار سنگین را بر دوشش به خانه می‌آورد. چای جوشان و غلیظی درست می‌کرد و در حالی که تمام زبان و مری‌اش می سوخت آن را می‌خورد و الی آخر. شاید تا فشار بر اعضا و احشای بدن ما وارد نشود زندگی طبیعی را تجربه نکنیم.

چند ماهی است از آب گرم برای شست و شوی دست و صورتم استفاده نمی‌کنم با اینکه بعضی مواقع آب خیلی خیلی سرد است ولی سرزندگی که ایجاد می‌کند فوق‌العاده است به نوعی قاتل خواب آلودگی همین مایع موجود در لوله‌هاست. صبح چنان خواب از سر می‌پراند که آهنگ‌ِ تکنویِ برنامه‌هایِ بی‌مزهِ صبحگاهیِ تلویزیون نتواند آن را به ارمغان بیاورد. من نمی‌دانم فلسفه استفاده از آب گرم برای شستن صورت چیست البته برای استحمام منطقی است ولی شاید اولین نسل معماران خانه‌های جدید حال و حوصله نداشته‌ و این سیستم آبی و قرمز را در همه جای خانه کپی کرده اند. شاید خواسته‌اند تقارن شیر آب به هم نخورد. در کشور ما که کلاً زوج بودن قداست خاص و مرتبتی بلندتر نسبت به فرد و فردیت دارد شاید این استریوتایپ هم به شیر آب خانه‌های ایرانی سرایت کرده.

به خودم دلداری می‌دهم فایده‌ی سخت گیری این است که اگر فردا قوی سیاه یعنی زلزله پیش بیاید و زنده بمانم احتمالاً به خاطر نبودن آب گرم تلف نخواهم شد.لبخند


 
کلمات کلیدی: نسیم طالب، نکات کوچک
 
 
بحران بلاگفا، نسیم طالب و backup گرفتن از اطلاعات
شنبه ۱۱ دی ۱۳٩٥
 

در سال 94 بحران عجیبی برای بلاگفا اتفاق افتاد. تمام آرشیو این سرویس دهنده از بین رفت. طوری که مطالب بعضی وبلاگ ها برای همیشه از بین رفتند و از صحنه روزگار محو شدند. آن حادثه بدترین اتفاقی بود که می توانست برای یک شرکت بیافتد و هیچ نویسنده ای هم انتظار نداشت نوشته ها و کامنت های بازدیدگنندگانش برای همیشه نیست و نابود شوند. چرا که همه به بلاگفا اطمینان داشتند که وظیفه پشتیبانی از اطلاعات را به نیابت آنها انجام خواهد داد. خود شرکت هم حتماً چنین اتفاقی را انتظار نداشت چون با محاسبات آنها بدترین اتفاقی که در گذشته برای یک سایت یا شرکت ایرانی اتفاق افتاده بود بسیار ضعیف تر و خفیفتر از این خرابی بود. و خوب در این مواقع فکر کردن و دغدغه داشتن برای حفظ و نگهداری از اطلاعات نوعی اضافی کاری و وسواس بیش از حد است. 

مدتی پیش که درس ظرفیت آزاد و ظرفیت مازاد را در متمم می خواندم با خودم می گفتم این درس واقعا ً به درد کسانی می خورد که مسئول database هستند و وظیفه شان نگهداری از یکسری اطلاعات هستند. در انتهای درس جمله ی آموزنده ی بود:

  • هر بار که با یک بحران و سختی مواجه می‌شوید، فقط به رفع آن بحران مشغول نشوید. بلکه راهکارهایی را انتخاب کنید که شما را برای مواجهه با بحرانی بزرگ‌تر آماده کنند

با خودم گفتم حتما پیام این درس باید کاربردی در زندگی روزمره ما داشته باشد و اینطور نباشد که پای صحبت های نسیم طالب بنشینم و بخوانیم و به به بگویم و بلند شویم و برویم و به همان زندگی که قبلا انجام می دادیم ادامه دهیم باید این درس ها خروجی عملی در زندگی ما داشته باشد. با خودم فکر کردم و موضوع بلاگفا و پاک شدن وبلاگم به یادم آمد:

امروز که من اینجا در این وبلاگ می نویسم هیچ وقت به ذهن من خطور نمی کند که فردا روزی از خواب بیدار شوم و ببینیم همه آنچه نوشته ام و بسیار مهمتر از آن همه آنچه دیگران برایم نوشته اند نابود شده و از بین رفته. یا دوست ندارم روزی بفهمم هارد لپ تاپم طوری سوخته و طوری از بین رفته که به هیچ شکل ممکن قابل بازیابی و ریکاوری نیست و باید قید تمام فایل های و تصاویری که در حد مرگ و زندگی برایم ارزش داشتند را بزنم. چرا اینقدر منفی نگری؟ دلیلش همان چیزی است که بر سر بلاگفا افتاد. امروز برای همه ما بدترین بحرانی که برای یک وبلاک پیش آمده بحران بلاگفا است ولی ما باید یک قدم جلوتر فکر کنیم ما باید به بحرانی فکر کنیم و خود را آماده کنیم که صدرصد اطلاعات ما بروی سرورها از بین برود خود را برای روزی آماده کنیم که صددرصد اطلاعات ما بروی هارد از بین برود و به هیچ نحو ممکن قابل برگرداندن نباشد. به نظرم این چیزی است که نسیم طالب سعی دارد به ما بیاموزد خودمان را برای بدترین بحران هایی که اصلا فکرش را هم نمی کنیم آماده کنیم. 

خوب تمام این استدلال ها را آوردم که از خودم قول بگیرم که برای نگهداری اطلاعات دقت مضاعف داشته باشم. برای همین یک میکرو اکشن هفتگی تعریف کردم. یک کاغذ یادداشت کوچک آماده کرده و لیست هفته ها را بروی آن نوشته ام. هر هفته خودم را ملزم می دانم که از وبلاگ یا هارد لپ تاپم خود پشتیبان تهیه کرده و آنرا در یک فلش ذخیره کنم و یک تیک در آنجا بزنم. البته ممکن است شما این کار را کار اضافی بدانید و مسئولیت آنرا بر عهده کسی دیگری بدانید که اساساً پول می گیرد که این کار را انجام دهد ولی با توجه به تجربه خودم این کار را نه کار اضافی بلکه کار آزاد می دانم. مثل ظرفیت آزاد در برابر ظرفیت مازاد.